Boze uitval

Boze uitval

Laatst viel ik uit naar een collega. Ik schrok er zelf van. Waarom deed ik dat nou op die manier? Ik kan soms best even scherp en confronterend zijn, of doorvragen wanneer anderen het liever laten lopen. Maar nu reageerde ik ronduit pinnig. Dat was toch helemaal niet nodig? Ik voelde me schuldig. Gelukkig reageerde mijn collega relatief ontspannen, maar het zette mij wel aan het denken. Wat gebeurde er nu precies?

Jij kent het vast ook wel, dat je soms heftiger reageert dan je zou willen. Misschien scherp of boos. Of juist gesloten of onverschillig. Of timide of verdrietig. In ieder geval extremer dan je normaal zou doen. Of misschien reageer je bij een specifiek persoon regelmatig wat buitenproportioneel.

Allereerst is het natuurlijk helemaal niet erg. Je bent ook maar een mens en geen robot. We hebben allemaal wel eens onze dag niet. Ook spelen er bijna altijd bijzondere omstandigheden. Je bent moe, je hebt een paar nachten weinig geslapen of er is thuis van alles aan de hand. Vaak speelt het allemaal mee.

Toch loont het soms om nog even ietsje dieper te kijken. Wat maakte dat je zo werd geraakt? Waardoor werd je zo boos, of voelde je je zo klein? Maak je je misschien zorgen? Of … kan het misschien zijn dat jouw diepste onzekerheid wordt geraakt? Een onzekerheid die je zorgvuldig hebt afgedekt onder verschillende lagen van gedrag, zoals zelfverzekerdheid, onverschilligheid, intellectueel of stoer gedrag. Of triggert nou nét die ene persoon jou heel sterk. Omdat je het stiekem écht heel belangrijk vindt wat hij of zij van jou vindt. Een onzekerheid die eigenlijk niemand van jou kent. Wat denk je, zijn dit nieuwe vragen voor je? Misschien ontdek je wel hele nieuwe kanten van jezelf…

En tja, laat je je gesprekspartner nog iets weten van deze (nieuwe) inzichten? Dat is natuurlijk aan jou, en de mate waarin je je kwetsbaar wil opstellen. Misschien wil je het gewoon even zo laten, dat is helemaal prima. Misschien wil je toch even sorry zeggen, of dit keer je boodschap brengen met wat meer inlevingsvermogen. Of, misschien kan je jezelf een keer overtreffen, en vertel je later waarom je zo reageerde, waar je je zorgen over maakt of misschien zelfs waar je onzeker over bent. Wie weet geeft het een hele nieuwe dimensie aan je relatie, of het nu een vriendin, je buurvrouw, je partner of je collega is… Een keertje proberen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *